Geschiedenis

Het AIAR is een onderzoeksinstituut en kennisnetwerk dat zich richt op innovatie, onderzoek en implementatie in de verslavingszorg. Het AIAR werd – in het verlengde van de instelling van de eerste leerstoel Verslavingszorg in Nederland – in 1993 opgericht als uitdrukking van de samenwerking tussen de UvA, het AMC en Jellinek en de Brijder stichting.

Daarnaast is vanaf 2012 de Academische Werkplaats Verslaving actief binnen Arkin/Jellinek. Binnen de Academische Werkplaats Verslaving werken onderzoekers, clinici, managers en science-practitioners van Jellinek en Arkin samen. Het AIAR richt zich vooral op de samenwerking met externe onderzoekers, clinici en organisaties.

Onderzoek van het AIAR stond aan de basis van veel geïmplementeerde, reguliere verslavingszorg, zoals de gestructureerde zorgtoewijzing, ROM, farmacotherapie en cognitieve gedragstherapie en digitale behandelingen en preventie. Maar ook de Dialectische Gedragstherapie bij verslaving en persoonlijkheidsstoornissen; en behandeling voor ADHD middels coaching en medicatie, vonden hun oorsprong in onderzoeken die plaatsvonden bij Jellinek.

Hoogleraren verbonden aan het AIAR

• Wim van den Brink (hoogleraar psychiatrie en verslavingszorg 1992-2018; AMC)
• Gerard Schippers (bijzonder hoogleraar verslavingsgedrag en zorgevaluatie vanuit Jellinek en Brijder; 1999-2012; AMC)
• Anneke Goudriaan (bijzonder hoogleraar werkingsmechanismen en behandeling van verslavingsgedrag vanuit Arkin/Jellinek; 2014-2026; AMC):
  Prof. dr. Anneke Goudriaan heeft gedurende vele jaren een belangrijke bijdrage geleverd aan het AIAR en het internationale verslavingsonderzoek. Als bijzonder hoogleraar Werkingsmechanismen en Behandeling van Verslaving was zij verbonden aan het Amsterdam UMC. Daarnaast werkte zij als GZ-psycholoog bij Jellinek.

  Als hoofd van de Academische Werkplaats Verslaving van Arkin/Jellinek (AIAR) gaf Anneke richting aan de ontwikkeling van het onderzoeksprogramma. Ook begeleidde ze promovendi en junior onderzoekers binnen de verschillende onderzoekslijnen en stimuleerde ze de verbinding tussen wetenschappelijk onderzoek en de klinische praktijk.

  Naast haar grote inhoudelijke kennis en bevlogenheid wordt zij ook gewaardeerd vanwege haar warmte, betrokkenheid en haar unieke vermogen om mensen met elkaar te verbinden
  Door de gevolgen van een ernstig ongeluk kan Anneke sinds 2026 haar werkzaamheden helaas niet meer voortzetten. Binnen AIAR wordt zij enorm gemist.