Onderzoek naar effectiviteit van behandelingen

Onderzoek naar effectiviteit van behandelingen

1. Dialectische gedragstherapie voor verslaafden met een borderline persoonlijkheidsstoornis
Doel van het onderzoek:
Voor patiënten met een combinatie van een verslaving met een persoonlijkheidsstoornis is het vaak lastig om een passende behandelmethode te vinden. Dialectische gedragstherapie wordt wel als een mogelijk effectieve behandeling gezien. In dit onderzoek wordt het effect van deze therapie bekeken bij patiënten met een combinatie van alcohol- of drugsmisbruik met een borderline persoonlijkheidsstoornis.

Onderzoeksvragen:
Leidt de toepassing van dialectische gedragstherapie bij deze groep patiënten tot: vermindering van zelfbeschadigend gedrag (suïcidepogingen, zelfverminking etc.); vermindering van gedrag dat de levenskwaliteit aantast (overmatig alcohol-/ druggebruik, onstabiele relaties, werkloosheid etc.); vermindering van het aantal crisisopnames en van de verblijfsduur in behandelinstellingen?

Resultaten:
Dialectische gedragstherapie blijkt effectief te zijn als het gaat om impulsiviteit, uitval uit behandelingen en om suïcidaal gedrag. De effecten zijn significant in vergelijking met de ‘gebruikelijke’ behandelmethoden. Verdere statistische analyses worden nog uitgevoerd.

Literatuur/ Publicaties:
Nog niet beschikbaar.

2. Vroegtijdige interventie bij probleemdrinkers onder patiënten van een algemeen ziekenhuis
Doel van het onderzoek:
Dit onderzoek is bedoeld om de effectiviteit te bekijken van vroegtijdige interventie bij probleemdrinkers in een algemeen ziekenhuis. Er wordt bestudeerd of protocollen voor vroegtijdige signalering, motivering en interventie in het ziekenhuis de alcoholconsumptie en de consumptie van medicijnen verminderen en of ze het fysieke, psychische, en sociale functioneren verbeteren.

Onderzoeksvragen:
Hoe effectief is het gebruik van de DVA voor het verminderen van alcohol- en medicijngebruik en voor het verbeteren van fysiek, psychisch en sociaal functioneren van ziekenhuispatiënten? De DVA (Doorlichting, Voorlichting Alcoholgebruik) is een instrument om vroegtijdig de wenselijkheid van hulp bij alcoholproblemen te onderkennen en daarvoor te motiveren.
Hoe effectief is het toepassen van een leefstijl-onderzoek en -instructie door een arts voor het beperken van alcohol- en medicijngebruik en voor het functioneren van ziekenhuispatiënten.

Resultaten:
Nog niet beschikbaar.

Literatuur/ Publicaties:
Nog niet beschikbaar.

3. Evaluatie van de Vroeghulp Interventie Aanpak van de drugsreclassering
Doel van het onderzoek:
In Nederland is enige tijd geleden een nieuwe aanpak geïntroduceerd voor verslaafden die herhaaldelijk met justitie in aanraking komen. Ze worden meteen na hun arrestatie bezocht door een reclasseringsambtenaar om hen over te halen zich te laten behandelen voor hun verslavingsprobleem, waarbij soms strafvermindering kan worden aangeboden in ruil voor deelname aan die behandeling.

Onderzoeksvragen:
De uitwerking van acampros met minimale interventie etc. Daarbij wordt gekeken hoeveel arrestanten er bezocht worden, hoeveel er een behandelaanbod krijgen en hoeveel er daadwerkelijk met zo’n behandeling starten. De tweede vraag is of de aanpak ook effect heeft voor de groep die in het kader van deze aanpak een behandeling krijgt. Het gaat daarbij om effecten op het gebied van verslaving, van criminaliteit, van gezondheid en van sociale integratie .

Resultaten:
Nog niet beschikbaar.

Literatuur/ publicaties:
Nog niet beschikbaar.

4. Minimale Interventie en Campral® (acamprosaat): een dubbele optie
Doel van het onderzoek:
De werkzaamheid van acamprosaat is aangetoond in een groot aantal onderzoeken. In dit onderzoek worden de effecten vergeleken van drie verschillende behandelcondities waarbij Campral® (acamprosaat) wordt voorgeschreven.

Onderzoeksvragen:
Wat zijn de effecten van een drietal behandelcondities? Dat wil zeggen dat de uitwerking van combinaties van acamprosaat met minimale interventie en van acamprosaat met een korte psychosociale interventie worden vergeleken met de uitwerking van uitsluitend acamprosaat op alcoholisten die zijn gestopt met drinken. Daarbij worden ze beoordeeld op terugval of handhaven van hun abstinentie. Verder wordt de werkbaarheid bekeken van de diverse combinaties van behandelingen met acamprosaat. Tenslotte wordt geprobeerd vast te stellen of er patiëntkenmerken zijn die kunnen voorspellen in hoeverre acamprosaat met of zonder bepaalde vormen van psychosociale interventie effectief zal zijn.

Resultaten:
Van de groep die de behandeling begon (214 patiënten) bleven er 114 (47.3%) de volle 28 weken in behandeling. Van dezelfde groep deden er uiteindelijk 169 (70.1%) mee aan de follow-up-meting na nog eens 24 weken. Geen enkele statistische analyse liet significante verschillen zien tussen de verschillende behandelgroepen. Dat gold zowel aan het einde van de behandelperiode als bij de follow-up-meting.

Literatuur/ publicaties:
Nog niet beschikbaar.